Διαιτησία εγκλωβισμένη στις... σκιές και τις πιέσεις!

Του Θανου Μπλουνα*

Παρά τις αλλαγές προσώπων και μοντέλων, το κακό αποτέλεσμα παραμένει ίδιο εδώ και χρόνια

Η διαιτητική πιάτσα λέει ότι παράλληλα με την τοποθέτηση κάποιου στη θέση του αρχιδιαιτητή, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρησή του. Οσοι παρακολουθούν από κοντά πρόσωπα και πράγματα στη διαιτησία παρομοιάζουν τη συγκεκριμένη θέση με ηλεκτρική καρέκλα. Δεν κάνουν λάθος.

Το αβέβαιο και το «επικίνδυνο» της συγκεκριμένης θέσης επιβεβαιώθηκε περίτρανα με την κατάληξη που είχε και ο Κύρος Βασάρας, ο οποίος την περασμένη Δευτέρα καρατομήθηκε ώστε να σταματήσουν οι πιέσεις κάποιων ΠΑΕ προς τη διοίκηση της ΕΠΟ. Η αποπομπή Βασάρα δείχνει πως όταν οι συσχετισμοί δυνάμεων και οι περιστάσεις το απαιτούν, οι πρώην διαιτητές που γίνονται μέλη της ΚΕΔ καθίστανται αναλώσιμοι.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατο Δ.Σ. της ΕΠΟ οι κ. Βασάρας, Δούρος και Μπριάκος χαρακτηρίστηκαν «υπάλληλοι».

Για τον Σοφοκλή Πιλάβιο ο Βασάρας ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να τον βοηθήσει στην εκ βάθρων ανασυγκρότηση της διαιτησίας.

Είχε κάνει μια λαμπρή καριέρα ως εν ενεργεία διαιτητής φτάνοντας στην κατηγορία «ελίτ» της UEFA, είχε καταφέρει να κρατήσει το όνομά του καθαρό στις δύσκολες εποχές που πέρασε η ελληνική διαιτησία και γνώριζε τη φιλοσοφία και τον τρόπο λειτουργίας της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας για τον συγκεκριμένο χώρο.

Η αποχώρησή του από την ενεργό δράση την άνοιξη του 2009 συνέπεσε με την περίοδο που η ΕΠΟ άλλαξε πρόεδρο.

Ο Πιλάβιος ήθελε να αναθέσει εξ αρχής στον Βασάρα το νευραλγικό πόστο του αρχιδιαιτητή και υπεύθυνου ορισμού διαιτητών της Σούπερ Λίγκας.

Δεν ήταν παράτολμο, αφού είχε και τις γνώσεις και το ειδικό βάρος. Αλλωστε και η UEFA λίγο αφότου κρέμασε τη σφυρίχτρα και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 2009 τον έκανε μέλος στη δική της επιτροπή διαιτησίας.

Μέσω... Τεροβίτσα

Η αρχική σκέψη του προέδρου της ΕΠΟ δεν υλοποιήθηκε, αφού εκείνη την περίοδο ο Παναθηναϊκός αντιδρούσε και η ομοσπονδία ήθελε ένα πρόσωπο όσο το δυνατόν μεγαλύτερης αποδοχής.

Επελέγη για τη θέση του προέδρου της ΚΕΔ ο χαμηλών τόνων Βασίλης Τεροβίτσας και ο Βασάρας ανέλαβε επικεφαλής της νεοσύστατης Διεύθυνσης Ανάπτυξης Διαιτησίας.

Στο διάστημα των δύο ετών που μεσολάβησαν μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, ο τρόπος παραγωγής και επιμόρφωσης διαιτητών άλλαξε άρδην.

Σύγκρουση

Η πρώτη σύγκρουση του Βασάρα ήταν με τις παλιές καραβάνες της διαιτησίας. Οχι μόνο διότι η εκπαίδευση έφυγε έπειτα από πολλά χρόνια από τα χέρια τους, αλλά γιατί με τις ευλογίες της ΕΠΟ ο τίτλος του «καθηγητή διαιτησίας» καταργήθηκε.

Τη θέση των καθηγητών πήραν οι «εκπαιδευτές» που έπρεπε να περάσουν από νέες εξετάσεις. Κάποιοι το δέχθηκαν και συμμετείχαν. Κάποιοι άλλοι όχι, ίσως λόγω εγωισμού.

Δημιουργήθηκαν οι πρώτες δυσαρέσκειες, αφού η λεγόμενη «οργανωμένη διαιτησία» όπως εκφραζόταν από την ΟΔΠΕ αφού εμφανίστηκε ενδοτική στη μάχη που έδωσε με την προηγούμενη διοίκηση της ΕΠΟ για το θέμα των αρμοδιοτήτων, δέχθηκε τη χαριστική βολή με τη σύσταση της Διεύθυνσης Ανάπτυξης Διαιτησίας και την υπαγωγή των διαιτητών από τους συνδέσμους διαιτητών στους οποίους ανήκαν μέχρι το 2009 στις ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων.

Oι κλίκες, οι συμμαχίες που κατέρρευσαν και ο πόλεμος

Η αλήθεια είναι ότι ούτε ο πιο απαισιόδοξος για τη διάρκεια της παρουσίας του Κύρου Βασάρα στη θέση–κλειδί του ορισμού διαιτητών της Σούπερ Λιγκ δεν πίστευε ότι θα ήταν τόσο μικρή. Και όμως, όσο και αν φαίνεται απίστευτο, το χάσμα στην ΚΕΔ και η απομόνωση του Βασάρα φάνηκε από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας της. Η σύνθεση της παρούσας επιτροπής έχει την εξής ιδιαιτερότητα: για πρώτη φορά μετέχουν παράγοντες του ποδοσφαίρου και όχι μόνο πρώην διαιτητές. Πρόεδρος της επιτροπής έγινε το μέλος του Δ.Σ. Γ. Σαρρής και αναπληρωτής πρόεδρος ο Χρ. Σάββας – επίσης μέλος του Δ.Σ.

Οι άλλες τρεις θέσεις δόθηκαν σε πρώην διαιτητές (Βασάρας, Δούρος, Μπριάκος). Στις πρώτες συνεδριάσεις της επιτροπής εμφανίστηκαν οι πρώτες διαφωνίες που είχαν να κάνουν με την επιλογή των διαιτητών στους πίνακες. Οι αποφάσεις λαμβάνονταν κατά πλειοψηφία και συνήθως ο Βασάρας ήταν μόνος απέναντι στους υπόλοιπους τέσσερις. Κάπου εκεί –όπως λένε οι «κακές γλώσσες»– διαταράχθηκαν οι σχέσεις του με τον Γ. Δούρο –που διαδέχθηκε τον Βασάρα στους ορισμούς διαιτητών της Σούπερ Λίγκας–, ο οποίος ήταν μέλος της «ομάδας Βασάρα» στη διεύθυνση ανάπτυξης διαιτησίας. Μεταξύ του Βασάρα και των υπόλοιπων μελών άρχισε μια υποβόσκουσα διαμάχη με αφορμές που εύκολα μπορούσαν να βρεθούν, όπως η διαρροή των βαθμολογιών των παρατηρητών ή η αξιολόγηση των εκθέσεών τους.

Το πρώτο χτύπημα έγινε πριν από το ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού, όταν ως εκ θαύματος κλήθηκε η… νομική υπηρεσία της ομοσπονδίας για να γνωματεύσει κατά πόσο ο Κάκος, που ήταν τέταρτος την προηγούμενη αγωνιστική σε ματς του Παναθηναϊκού, μπορούσε να οριστεί στο ντέρμπι. Η απάντηση ήταν αρνητική αλλά και αντίθετη με την πρακτική που από την αρχή της σεζόν ακολουθούνταν. Η έκρηξη έγινε τον περασμένο Νοέμβριο. Η συνεδρίαση της ΚΕΔ, διάρκειας περίπου επτά ωρών, για τις αρμοδιότητες των μελών οδήγησε σε αδιέξοδο, με τον πρόεδρο Γ. Σαρρή να λέει ότι «αν δεν βρεθεί λύση θα παραιτηθώ». Λίγες ημέρες αργότερα έγινε νέα συνεδρίαση της ΚΕΔ παρουσία του πρόεδρου της ΕΠΟ, Σ. Πιλάβιου.

Οι αντιθέσεις φάνηκε να αμβλύνονται, αλλά οι πληγές δεν είχαν κλείσει. Στη συνέχεια και ενώ τα πράγματα στο πρωτάθλημα άρχισαν να σοβαρεύουν και τα λάθη των διαιτητών πλήθαιναν, κάποιες ΠΑΕ άρχισαν να αμφισβητούν ευθέως τον Βασάρα. Πρώτη η ΑΕΚ, που μετά τα ματς με Κέρκυρα και Εργοτέλη ζήτησε την παραίτησή του. Στη συνέχεια, ο Αρης καταφέρθηκε εναντίον του μετά το ματς με τον Ατρόμητο. Η χαριστική βολή, όμως, ήρθε έπειτα από τις διαμαρτυρίες του Ολυμπιακού, που έδειξε ως υπεύθυνους την ΚΕΔ και τον Πιλάβιο έπειτα από το παιχνίδι με την Ξάνθη.

Η σφοδρότητα των διαμαρτυριών επιτάχυνε τις εξελίξεις και η προδιαγεγραμμένη καρατόμηση του Βασάρα έγινε άμεσα για να λειτουργήσει ως βαλβίδα αποσυμπίεσης. Ο Βασάρας παραμένει στην ΚΕΔ, αλλά διατηρεί το παλαιό του πόστο – αυτό της ανάπτυξης της διαιτησίας. Η ΕΠΟ και η ΚΕΔ κερδίζουν χρόνο και ηρεμία αφού οι σχέσεις του διαδόχου Γ. Δούρου με τον Γ. Σαρρή θα είναι περισσότερο αγαστές και θα διακατέχονται από μεγαλύτερο πνεύμα συνεργασίας.

Το ζητούμενο, όμως, παραμένει ένα: η βελτίωση και η ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας της διαιτησίας. Και σε αυτό, παρά τις αλλαγές σε πρόσωπα και μοντέλα διοίκησης, δεν έχει καταφέρει να απαντήσει πειστικά κανείς.

*Πηγή – αναδημοσίευση: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ