Όταν πήγα στο "Σουκρού Σαράτσογλου"

Του Θάνου Μπλούνα -

To 2002 το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν καθόριζε την πολιτική της Ελλάδας,
η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας δεν είχε αγγίξει το όριο την πτώχευσης και η Ελλάδα με την Τουρκία σε επίπεδο υπουργείων Εξωτερικών και ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών, είχαν καταθέσει φάκελο στην ΟΥΕΦΑ για την συνδιοργάνωση του EURO 2008.

Eκείνη την περίοδο ο Παναθηναϊκός κληρώθηκε με την Φενέρμπαχτσε για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Λιάνης, σε μια σπάνια κίνηση «γενναιοδωρίας» μετέβη στην Κωνσταντινούπολη παίρνοντας μαζί του τους διαπιστευμένους συντάκτες του υφυπουργείου.

Ανάμεσά τους ήμουν κι εγώ…

Το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη ήταν εμπειρία.

Την πρώτη ημέρα επισκεφτήκαμε τη Ζωγράφειο σχολή που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κοντά στην πλατεία Ταξίμ και στην οποία η διδασκαλία γίνεται στα Ελληνικά.

Θυμάμαι πόσο προσεχτικοί έως φοβισμένοι ήταν οι δάσκαλοι που εξηγούσαν τον τρόπο ζωής των Ελλήνων της Πόλης εντός και εκτός σχολής.

Δεν ήθελαν να πουν κάτι που μπορεί να διαστρεβλωθεί, να δημοσιοποιηθεί και να τους φέρει σε δύσκολη θέση απέναντι το καθεστώς της Άγκυρας.

Η συζήτηση είχε και ποδόσφαιρο. Ένας ιερέας στη σχολή μας είπε ότι υπάρχουν δύο ομάδες με ρίζες στην Πόλη, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ, όμως αυτή που διατηρεί επαφές και βοηθάει είναι η ομάδα της Θεσσαλονίκης.

Την επόμενη ημέρα επισκεφτήκαμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Είδαμε τον Πατριάρχη και στη συνέχεια πήγαμε στην Αγιά Σοφιά.

Όταν φτάσαμε ο γύρω χώρος ήταν γεμάτος από εκδρομείς – φίλαθλους του Παναθηναϊκού που είχαν πάει να την επισκεφτούν.

Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο και μπήκαμε στο πούλμαν με προορισμό το Σουκρού Σαράτσογλου. Το γήπεδο της Φενέρμπαχτσε.

Το πούλμαν πέρασε τη γέφυρα που ενώνει τις δύο πλευρές της Κωνσταντινούπολης. Το γήπεδο της Φενέρ είναι στην ασιατική πλευρά της Πόλης.

Έξω από το γήπεδο υπήρχε μποτιλιάρισμα. Οι φίλαθλοι της Φενέρ μας κοίταζαν. Είχαν καταλάβει ότι είμαστε Έλληνες.

Τοποθετηθήκαμε στην κεντρική εξέδρα. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ήταν σε μια γωνιά του γηπέδου.

Όταν το γήπεδο γέμισε η ατμόσφαιρα έγινε καυτή. Τα επεισόδια δεν άργησαν να ξεκινήσουν. Όμως οι Τούρκοι είχαν πλεονέκτημα αφού χωρίς την παρουσία της αστυνομίας από το πάνω διάζωμα πετούσαν αντικείμενα στους οπαδούς του Παναθηναϊκού που λόγω θέσης δεν ήταν εύκολο να αντιδράσουν αφού η θύρα τους ήταν κάτω και δεν καλύπτονταν.

Στην απέναντι κερκίδα οπαδοί της Φενέρ με κίτρινες full face μάσκες κρέμασαν ένα τεράστιο πανό που απεικόνιζε τον Μωάμεθ και έγραφε «Istanbul since 1453».

Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Εκείνη τη στιγμή και λίγο πριν την έναρξη του αγώνα εμφανίστηκαν στο κουλουάρ του γηπέδου ο σημερινός πρωθυπουργός και τότε υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου, ο τότε υπουργός Πολιτισμού, Ευ. Βενιζέλος και Τούρκοι –προφανώς αντίστοιχων αξιωμάτων- για να χαιρετήσουν τα πλήθη.

Όταν έφτασαν μπροστά από την εξέδρα των Παναθηναϊκών τους υποδέχτηκαν με αποδοκιμασίες και καρέκλες.

Η κουστωδία διαλύθηκε. Σ΄ ένα γήπεδο που στις εξέδρες κυριαρχούσε το μίσος, οι πολιτικοί επιχείρησαν να... καπνίσουν την "πίπα της ειρήνης".

Όταν μπήκε το γκολ του Μπασινά οι περισσότεροι Έλληνες δημοσιογράφοι πανηγύρισαν – όχι απαραίτητα ως Παναθηναϊκοί, αλλά ως Έλληνες.

Δεχτήκαμε φραστική επίθεση από Τούρκους που κάθονταν λίγο πιο πάνω και τότε αντιληφθήκαμε ότι παρακολουθούσαμε το παιχνίδι υπό την εποπτεία ανδρών της ασφάλειας που ήταν έτοιμοι να παρέμβουν αν κάποιος παρεκτρεπόταν.

Το Σουκρού Σαράτσογλου είναι μια καυτή και επικίνδυνη έδρα.

Αν συμφωνηθεί η ανταλλαγή οπαδών, για τους οπαδούς του ΠΑΟΚ το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη θα είναι μια μεγάλη εμπειρία για πολλούς λόγους…